Αν δεν ξενυχτάς πια περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη, αν η λίστα με τις υποσχέσεις για το νέο έτος είναι η ίδια με τα resolutions του 2011, αν το χρώμα των Χριστουγέννων είναι το απόλυτο μαύρο, τότε πρέπει να οργανωθούμε όλοι μαζί από τώρα για να επιβιώσουμε τις ημέρες των γιορτών κόντρα στο ρεύμα με τους fake παππούληδες με τις γενειάδες και τις τσόχινες στολές που μυρίζουν ναφθαλίνη και αλκοόλ…

Από τη Σάντυ Τσαντάκη 

Να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή. Και αισιόδοξη είμαι, και λίγο ξωτικό. Τα Χριστούγεννα, λοιπόν, μου αρέσουν: 1. Γιατί δεν δουλεύω (πολύ), 2. Γιατί τρώω χωρίς ενοχές (όλες τις ώρες), 3. Γιατί χαρίζω (και μου χαρίζουν) δώρα. 4. Γιατί χορεύω (ξανά και ξανά) όλες τις ποπ χριστουγεννιάτικες διασκευές που έχουν γίνει ποτέ για ένα δίμηνο τουλάχιστον, 5. Γιατί η Αθήνα αλλάζει, τουλάχιστον φωτίζεται, με εκατομμύρια φωτάκια που τρεμοπαίζουν. Και θα τρεμοπαίζουν.

Τα φώτα, όμως, προκαλούν μελαγχολία. Ειδικά σε όσους έχουν χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα αυτές τις ημέρες, έχουν μόλις χωρίσει ή απλώς σκέφτονται να χωρίσουν, αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, έμειναν χωρίς δουλειά, χωρίς λεφτά, χωρίς φίλους, χωρίς… Ρούντολφ, τάρανδους, ευχές, συνενόχους, δεκανίκια, άλλοθι.

Και η δεύτερη ζωή; Δεν είναι τυχαίο ότι το Χόλιγουντ γυρίζει τη μία ταινία μετά την άλλη με αντιχριστουγεννιάτικο κόνσεπτ. Το 2004 είχε κυκλοφορήσει το «Surviving Christmas» με τον Μπεν Aφλεκ, τον Τζέιμς Γκαντολφίνι και την Κριστίνα Aπλγκεϊτ, το οποίο μπορεί να μπήκε στο τοπ 10 των χειρότερων φιλμ της χρονιάς, όμως ο τίτλος και μόνο είναι ενδεικτικός της διάθεσης.

Είναι και οι οικογενειακές συναθροίσεις που γίνονται σαν υπενθύμιση του προβληματικού καστ. Οι μαμάδες γκρινιάζουν (γιατί κουράζονται και κανείς δεν τους δίνει σημασία), οι μπαμπάδες γκρινιάζουν (που τους γκρινιάζουν), οι γιαγιάδες και οι παππούδες ξεπαραδιάζονται (όπως υπαγορεύει η παράδοση), οι τινέιτζερ επαναστατούν (που δεν πήγαν διακοπές με τους φίλους τους), τα μικρότερα παιδιά γκρινιάζουν που δεν πέτυχαν πάλι τον παππού-φάντασμα με τη λευκή γενειάδα, οι θείοι, οι νονοί, οι στενοί φίλοι ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί…

Υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος να αποφύγετε τις συγκρούσεις. Μην πείτε τίποτα σε κανέναν, γιατί έτσι ξεκινούν οι καβγάδες. Παρατηρήσεις; Oύτε για αστείο. Χιούμορ για τα δώρα; Θα αστειεύεστε φυσικά. Σιγουρευτείτε ότι δεν θα υπάρχει ούτε λεπτό που δεν θα είναι γεμάτο το στόμα σας, είτε αυτό είναι με γέμιση γαλοπούλας είτε με πουτίγκα. Στην ανάγκη ρίξτε το στους ξηρούς καρπούς.

Υπάρχουν πάντα και άλλες λύσεις… Πιο άμεσες. Οργανώστε ένα πάρτι. Με dj και πολλά ηχεία. Για φίλους που είναι σε αντίστοιχη φάση με εσάς. Στείλτε κάρτες. Αστείες. Επιθετικές. Όχι μελό. Ούτε παιδικές. Και περιμένετε απαντήσεις, έστω κι αργά. Ή, καλύτερα ακόμη, μην περιμένετε τίποτα. Το σημαντικότερο είναι να φροντίσετε να είστε διαρκώς απασχολημένοι. Και δεν εννοώ να βουλιάξετε στον καναπέ, μπροστά στο dvd και την plasma, αλλά να κάνετε πράγματα που στερηθήκατε την υπόλοιπη χρονιά. Σας αρέσει η γιόγκα; Η μαγειρική; Το διάβασμα; Έστω, το πλέξιμο; Και αν βοηθάει, μην ξεχνάτε ότι όλοι θα τρώμε και κανείς δεν θα κοιμάται τουλάχιστον μέχρι τις 2 Ιανουαρίου. Και αν αυτό βοηθάει υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που «πενθούν» όσο κι εσείς αυτές τις ημέρες. Στην ανάγκη ξεφυλλίστε το βιβλίο «Stuff the turkey: How to survive Christmas with your family» ή το «Grumpy old Christmas». Μήπως υπερβάλλουμε τελικά;

Aν παρ’ όλ’ αυτά δεν έχετε αποφασίσει ούτε και τώρα τι θα μαγειρέψετε για τα αγαπημένα σας πρόσωπα -ή τι θα φτιάξουν εκείνα για εσάς- αξίζει να (ξανα)δείτε το Γεύμα της Μπαμπέτ… Και να βάλετε και λίγο καραόκε από το www.getlyrical.com, αντί να τρέχετε έξω, για να κατεβάσετε τους στίχους των αγαπημένων σας τραγουδιών, να τους κολλήσετε τους σε ένα Powerpoint έγγραφο σε ένα laptop και να συνδέσετε το laptop με έναν projector για να προβάλετε τους στίχους στον τοίχο της επιλογή σας. Βγάλτε το άχτι σας. Φάτε υπέροχα και τραγουδήστε δυνατά. Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο για να σας βρει ο καινούριος χρόνος;