Μέχρι πριν από μερικά χρόνια κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να κλονιστεί η δύναμη της συνήθειας του έντυπου λόγου. Και τώρα που οι πωλήσεις των βιβλίων μαγειρικής εμφανίζουν πτώση, το Ίντερνετ μοιάζει να παίρνει τη μεγάλη του εκδίκηση.

Aπό τη Σάντυ Τσαντάκη

«Eίμαι το Gourmed και είμαι καλά». Αυτό θα μπορούσε να λέει το site που μετρά εφτά χρόνια ζωής (χωρίς τα εφτά χρόνια φαγούρας) και αποκαλύπτει δωρεάν στους 300.000 χρήστες του κάθε μήνα, 2.000 συνταγές που διαρκώς αυξάνονται, εμπλουτίζονται, ζωντανεύουν, με εικόνες, tips, inside information, videos, εποχιακά υλικά, σημεία των καιρών, παλμό, καρυκεύματα, αλάτι, πιπέρι, ζυγαριά.

Αυτό κι αν είναι μαγικό. Εντάξει, υπάρχουν ορισμένες εξαιρετικές εκδόσεις στον χώρο της μαγειρικής, όμως τις περισσότερες φορές ή που θα είναι κακοφωτισμένες οι συνταγές ή που δεν θα φθάνει κανείς στο crescendo της εκτέλεσης με σταρ-σεφ και τηλεμαγείρους να βγαίνουν ακόμη και δημοσίως και να δηλώνουν ότι το τελευταίο βιβλίο του συναδέλφου τους είναι εκτός τόπου και χρόνου, με υλικά που δεν υπάρχουν, συνταγές που δεν «βγαίνουν», χρόνους που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Να αποχαιρετήσουμε, λοιπόν, μια για πάντα τα βιβλία μαγειρικής; E, μην υπερβάλλουμε κιόλας. Γιατί έχω βαρεθεί να υπογράφουν όλοι με τον πλέον βαρύγδουπο τρόπο την ληξιαρχική πράξη θανάτου του θεάτρου, της υψηλής ραπτικής, της λογοτεχνίας, των εφημερίδων…

Στην περίπτωση μας, στον κόσμο του φαγητού, με τα food blogs να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και αναζητήσεις συνταγών μόλις ένα κλικ μακριά (άλλοτε με κόστος, άλλοτε χωρίς), ποιος θέλει ένα ακόμη λεύκωμα ή ένα πολυσέλιδο βιβλίο να στοιβάζεται στα ράφια της κουζίνας;

Kαι, κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι τίτλοι έχουν καλυφθεί. Γιατί πόσες φορές να γράψεις για τα μπαχαρικά και με πόσους διαφορετικούς τρόπους; Ειδικά όταν ξέρεις ότι μια έκδοση, όσο πλήρης κι αν είναι, θα περιοριστεί για ευνόητους λόγους (οικονομία χώρου, ακριβό χαρτί, κόστος εκτύπωσης, τιράζ, διανομή), σε μία με δύο συνταγές σε κάθε κατηγορία. Με το Google, χρόνο να έχεις, υπομονή και κυρίως μάτι και «μύτη» για να μπορείς να «κατεβάσεις» ή να τυπώσεις τις οδηγίες χρήσης για την καθημερινότητά σου μέσα στην κουζίνα και όλα τα άλλα έρχονται από μόνα τους σχεδόν...

Ένα καλό βιβλίο μαγειρικής (όπως κι ένα καλό portal για τη γαστρονομία) δεν είναι απλώς μία συλλογή από συνταγές. Ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Πρέπει να είναι μια εμπειρία κυρίως. Να δίνεις στον άλλον απλόχερα το know-how για να βιώσει αν όχι την ίδια, ίσως μία ελάχιστα καλύτερη ή λιγότερο αξιομνημόνευτη εμπειρία. Να σκέφτεσαι το φαγητό από διαφορετική οπτική γωνία. Και να το φωτογραφίζεις αλλιώς. Και μπορεί το καλό με τα βιβλία μαγειρικής να είναι ότι δεν παλιώνουν, όμως με το Ίντερνετ και τη δύναμη της εικόνας ακόμη και η πιο δύσκολη συνταγή μπορεί να γίνει παιχνιδάκι, αφού εσύ θα είσαι αυτός που θα επιλέξει αν θα την διαβάσεις απλώς, αν θα την δεις παράλληλα να γίνεται ή αν θα ακολουθείς ταυτόχρονα την τελετουργία, σχεδόν «ζωντανά», σε real time. Ακόμη να ανάψετε το φούρνο;