|
«Δεν υπάρχει στην Ελλάδα βέρα ιταλική κουζίνα». Αυτό μου έλεγε πριν από δύο περίπου χρόνια γνωστός Ιταλός εστιάτορας που ειδικεύεται στις γενικεύσεις, όπως οι περισσότεροι νότιοι Ιταλοί και φυσικά σχεδόν όλοι οι Έλληνες. Και βέβαια γνωρίζω ότι είναι αρκετά δύσκολο να τον διαψεύσεις. Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν είναι εύκολο να το κατανοήσει κανείς, μια και τα αγαθά της ελληνικής γης είναι παρόμοια με αυτά της ιταλικής. Το μόνο που έρχεται στο μυαλό είναι ότι λείπει η τεχνογνωσία και το συναίσθημα. Εύκολα σου φτιάχνει ο Ιταλός σουτζουκάκια;
Αυτή τη βέρα ιταλοσύνη υπόσχεται ακόμα ένα εστιατόριο που θυμίζει bar (ή bar που θυμίζει εστιατόριο, δεν ξέρω), από τα πολλά που «ομιλούν» την Ιταλική. Το Pecora Nera, σε ένα καλαίσθητο σποτ των Αμπελοκήπων, προκαλεί με το όνομά του (Μαύρο Πρόβατο) και την ανορθόδοξη διαμόρφωση των χώρων του. Στο εσωτερικό του ένα μακρύ τραπέζι για παρέες με διάθεση κοινωνικοποίησης και έξω οι τζαμαρίες και τα φυτά διαμορφώνουν την αίσθηση ότι δεν βρίσκεσαι στην πολύβουη Σεβαστουπόλεως. Αντίθετα, σίγουρα πολύβουο είναι το ίδιο το μαγαζί, αφού από τη στιγμή που δυναμώνει η μουσική, ή φεύγεις ή χορεύεις. Πάντως δεν τρως...
Από πλευράς γεύσεων, μια γενική σύγχυση. Τα Crostoni caprino (€8,50) με κατσικίσιο τυρί και ντομάτα ήταν ιδανικό καλωσόρισμα. Η Insalata con avocado (€14,80) με ρόκα, μανιτάρια, αβοκάντο και παρμεζάνα είχε γεύση και φρεσκάδα, ενώ να σημειώσουμε και την πολύ καλή ποιότητα του ελαιολάδου. Ως πιάτο ημέρας έφτασε στο τραπέζι μας το χταποδάκι με μαυρομάτικα. Από αυτό το πιάτο έλειπαν τα συνδετικά στοιχεία των δύο κύριων υλικών. Αυτό τα έκανε να δείχνουν ξεκομμένα το ένα από το άλλο, χωρίς συνοχή και με γκρίζα γευστική ταυτότητα, αφού απουσίαζε και η απαραίτητη σε τέτοιες περιπτώσεις οξύτητα.
Στα κυρίως τα πράγματα παρέμειναν συγκεχυμένα. Ενώ η πάπια με τα ψητά λαχανικά (€16) ήταν αξιοπρεπέστατη, με τα λαχανικά σωστά κομμένα και ψημένα, η Carbonara Vera (€13,50) με πανσέτα και αβγό ήταν άγευστη με τα μακαρόνια υπερβολικά al dente. Τέτοια έλλειψη γεύσης δικαιολογείται μόνο αν ο μάγειρας ξέχασε να προσθέσει αλάτι (η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο τείνω να πιστέψω). Τέλος, τα Spaghetti di mare (€18) είναι ενδιαφέρον πιάτο που αξίζει να δοκιμαστεί, με έμφαση όμως στα μπαχαρικά και λιγότερο στο άρωμα της θάλασσας. Η λίστα κρασιού έχει τα βασικά του ιταλικού αμπελώνα, χωρίς να αφήνει κενά.
Για το σέρβις δεν θα ήθελα να πω πολλά, μια και κάποια συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού δεν ξεχνούσαν απλώς να εξυπηρετήσουν, αλλά συμπεριφέρονταν ως face control στη σάλα του φαγητού. Κουβέρ χρεώθηκε αλλά δεν ήρθε ποτέ, ενώ και το κρασί το σερβίραμε μόνοι αν και βρισκόταν σε κουβά με πάγο.
Σε γενικές γραμμές, τα €40 το άτομο (χωρίς κρασί) δεν δικαιολογούνται εύκολα από το φαγητό και το σέρβις. Οι πραγματικές παραπομπές στην ιταλική κουζίνα ήταν ελάχιστες, ενώ η επιλογή του ονόματος μάλλον δικαιώνεται.
|
Pecora nera, oveja negra ή μαύρο πρόβατο… Όνομα που δημιουργεί τις πιο «αναρχικές» εντυπώσεις ή, έστω, δίνει την αίσθηση του διαφορετικού. Στην περίπτωση του bar-restaurant της Αθήνας, πάντως, το όνομα είναι πιο φιλόδοξο από αυτά που προσφέρει…
Και τι προσφέρει; Ένα από τα πιο hype και ψαγμένα dj sets στην Αθήνα που παρασύρει όρθιους και καθιστούς στο ρυθμό. Ένα καλαίσθητο, φυτοπερίφραχτο περιτύλιγμα στη γωνία της Σεβαστουπόλεως 158, στους Αμπελόκηπους. Και συμπαθητική ιταλική κουζίνα… σε τιμές al dente (τιμές, δηλαδή, με διάρκεια στο δόντι και την τσέπη). Αυτό για να ξεχωρίσουμε τα πρόβατα από τα ερίφια…
Μαύρο πρόβατο το παμφάγο. Το Crostoni caprino με ενθουσίασε με την πιπεράτη, πυκνόρρευστη γεύση του ιταλικού κατσικίσιου τυριού caprino. Η Insalata con avocado συνδύαζε ισορροπημένα φρέσκες πρώτες ύλες, όπως τη ρόκα, τα μανιτάρια και την παρμεζάνα, με το βουτυρώδες αβοκάντο – ευχαρίστηση που μεταφράστηκε σε €15. Τα ζουμερά θαλασσινά συνόδευσαν αφειδώς τα άψογα βρασμένα ζυμαρικά σε ένα δεμένο πιάτο Spaghetti di mare. Βέβαια, η τελευταία είχε το συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της βέρας Carbonara (με πανσέτα και αβγό δηλαδή), η οποία απογοήτευσε την παρέα με την ουδετερότητα της γεύσης της. Τα σχόλια συγκέντρωσε η αριστοκρατική παρουσία της Bistecca Fiorentina di Falorni στον κατάλογο. Η τιμή της μπριζόλας από το εκτροφείο του Falorni στην Τοσκάνη (€78) προκαλεί πολλά ερωτηματικά τόσο ως προς τη συνέπεια-συνοχή με τα υπόλοιπα πιάτα, όσο και με την τιμολογιακή πολιτική για το συγκεκριμένο πιάτο - το οποίο δύσκολα θα φτάνει στο εστιατόριο για παραπάνω από €25. Και τα πυροτεχνήματα κερδίζουν μόνο τις εντυπώσεις των προβάτων…
Το Pecora nera συναγωνίζεται με περισσή άνεση τα μεσαίου κόστους εστιατόρια, αλλά λαχανιάζει απέναντι στα πιο ακριβά.
ΥΓ. Υπάρχει και κακός λύκος. Τελικά το αύθαδες μαύρο πρόβατο έβγαλε τη γλώσσα του εκεί που δεν έπρεπε. στο σέρβις. Και δεν μένουν πολλά λόγια να πεις για μια εικόνα που καλλιεργεί το δήθεν και μάλιστα παρουσία των ιδιοκτητών.
|
