Από τον Gargantua 

  «Όταν επιλέγεις καλύτερα να χρησιμοποιείς τα μάτια σου παρά τα αυτιά σου» λέει μια τσέχικη παροιμία. Ετσι κατόπιν συνεχών παραινέσεων ενός καλού φίλου και από μακρού χρόνου ένθερμου θιασώτη της κουζίνας του Giovanni, chefpatron του Il Cantuccio, κατευθυνθήκαμε στην περιοχή του Ψυρρή μια Τρίτη βράδυ για να διαπιστώσουμε ιδιοις ομμασι τα λεγόμενα του.

Αντιμέτωπος  με την προσωπική μου δυσπιστία αρχικά απέναντι στη μαζικότητα του φαινόμενου Ψυρρή από προηγούμενες δυσαρεστες εμπειρίες σε παρακείμενους χώρους εστίασης, όπου χορτάσαμε ντιζάιν και ανέξοδη mostra αλλά στερηθήκαμε τη χαρά ενός έστω και ανεκτού επιπέδου φαγητού και με δεδομένο οτι η ιταλική κουζίνα πολύπαθη και πολλάκις κακοποιημένη στην Ελλάδα χάριν ενός ανέξοδου και ύποπτου εξελληνισμού και μιας προς τα κάτω προσαρμογής των αυθεντικών γεύσεων στα γευστικά δεδομένα και τις αντοχές του νεοέλληνα, οφείλω να ομολογήσω εκ των υστέρων οτι στο τέλος της βραδιάς αποχώρησα διαψευσμένος όμως χαμογελαστός και ικανοποιημένος.

Ο χώρος απλός, ζεστός, και οικείος με χαμηλό φωτισμό και διακριτικές σε πολιτισμένα επίπεδα εντάσεως μουσικές επιλογές.  Στην υποδοχή ο φιλικότατος και χαμογελαστός chefpatron Giovanni, με πολύχρονη πλέον θητεία στην ελληνική εστίαση, ο οποίος, σημειωτέον, παρέμεινε στην κουζίνα του ολόκληρο το βράδυ επιφορτισμένος με όλες τις παρασκευές και την επιμέλεια των πιάτων.

Ξεκινήσαμε με τραγανό σκορδόψωμο και σπιτικό τουρσί, σωστά όξινο και τραγανό, και σαλάτα σπανάκι με gorgonzola, μπεηκον, αρωματισμένο με αντζούγιες, ευχάριστα πικάντικη. Συνοδεία ενός κόκκινου BARBERA D’ ASTI 2003 (30€) δοκιμάσαμε τα Calzoncini al tartufo (6€), μοσχομυριστά με γεμιση τυριών και τρούφας και συνεχίσαμε με ένα νόστιμο και τέλεια κομμένο carpaccio μόσχου (8€). Όλα απλά, νόστιμα και αυθεντικά, καταγράφονται όμως στην γευστική σου μνήμη μονάχα προσωρινά.

Εως ότου μια γευστική καταιγίδα ξέσπασε στο τραπέζι μας. Τα ravioli al tartufo (15€), όπου η ντελικάτη απλότητα και η απλόχερη ζεστασιά του πιάτου, το σωστά βρασμένο ζυμαρικό και η διαπεραστική μυρωδιά της φρέσκιας τρούφας, σε έκανε να ευχεσαι να μην τελειώσει ποτέ και η Saltimbocca ala Romana (εκτός καταλόγου που όμως πρόθυμα θα σας ετοιμάσει ο σεφ σε offpeak βραδιές), αρωματισμένη με φασκόμηλο, λεμονάτη και σωστά ψημένη με όλους τους χυμούς του κρέατος κυριολεκτικά να «αναπηδούν στο στόμα», λόγος για να επιστρέφεις.

Ιδανικό φινάλε το γευστικότατο Παγωτό με αμαρέτο (5€), η εξαίσια και ελαφριά Tiramisu (5€) και το παγωμένο limoncelo de la casa. To σερβις, παρόλο που το βράδυ ήταν σχετικά ήσυχο, ήταν απροσποίητα ευγενικό και ακριβόχρονο.

Με δεδομένες τις σχετικά λογικές τιμές για την προσφερόμενη ποιότητα, το Il Cantuccio προσφέρει  μια προσιτή πολυτέλεια και μια αφορμή για καθημερινή έξοδο,  μακριά από την κοσμοσυρροή των ορδών του σαββατοκύριακου.

Από τον Remy   

Αυτό που κάνει ένα εστιατόριο να ξεχωρίζει στις μέρες μας είναι συνήθως οι λάθος λόγοι. Έχω δει εστιατόρια να «πιάνουν», επειδή έχουν ντιζαϊνάτα μαχαιροπίρουνα, επειδή ανήκουν σε κάποιον διάσημο ή απλώς επειδή εκεί θα δεις τις πιο «in φατσούλες της πόλης». Σπανιότερα ένα εστιατόριο πετυχαίνει αποκλειστικά και μόνο λόγω της κουζίνας του.

Το να αναφερθώ μάλιστα στην ποιότητα της πολυφορεμένης ιταλικής κουζίνας στην Ελλάδα, θεωρώ ότι θα είναι απλώς κοινοτυπία. Η έλλειψη αυθεντικότητας βέβαια έχει χτυπήσει αρκετές εθνικές κουζίνες στη χώρα μας, αλλά η περίπτωση της ιταλικής είναι η χαρακτηριστικότερη. Ελάχιστοι φωτεινοί φάροι αυθεντικότητας που υπάρχουν, συνήθως στερούνται των υπολοίπων μοδάτων χαρακτηριστικών, οπότε εν καιρώ πάνε «άπατοι».

Το “Il Cantuccio” ανήκει σε αυτήν τη δεύτερη κατηγορία της αυθεντικότητας, η οποία στερείται γκλάμουρ, το οποίο στο κάτωκάτω δεν έχει και ανάγκη. Στα στενάκια του Ψυρρή, μαζικότητας και αρπαχτής γωνία, το “Il cantuccio” κρατάει ψηλά τη σημαία της αντίστασης και της εμμονής στις γεύσεις. Με την παρουσία του ευγενικού Giovanni πίσω από τα “decks” της κουζίνας και το εξυπηρετικότατο σέρβις στη ζεστή και σωστά φωτισμένη σάλα, το όμορφο αυτό ιταλικό στέκι, δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια παρεΐστικη βραδιά.

Το καλωσόρισμα είναι ένα ελαφρώς αρωματισμένο σκορδόψωμο συνοδευόμενο από σπιτικό τουρσί λαχανικών. Η σαλάτα με μπέικον, γκοργκοντζόλα και αντσούγιες πάνω σε σπανάκι, ξεχώριζε από την οξύτητα και την αλμύρα της αντσούγιας, βασικού συστατικού της νότιας ιταλικής κουζίνας. Τα calzoncini al tartufo (€6.00) τα προτείνω ανεπιφύλακτα. Αφράτα, γευστικά πιτάκια, γεμιστά με τυρί και πάστα τρούφας και άλλων μανιταριών του δάσους. Το carpaccio μόσχου με ρόκα και παρμεζάνα (€8.00), εμφανίστηκε λίγο άνευρο από μόνο του, αλλά με τη βοήθεια λίγου φρέσκου πιπεριού άρχισε να «μιλάει».

Αν και στην ιεράρχιση της γνήσιας ιταλικής κουζίνας η πάστα δεν αποτελεί κυρίως πιάτο, εδώ στα μέρη μας μετά τη μακαρονάδα πηγαίνουμε για ύπνο. Στο “Il Cantuccio” όμως της συμπεριφέρονται με τον ιταλικό τρόπο. Τα ravioli al tartufo (€15.00), έρχονται σε ποσότητα ικανή ώστε να αφήσει χώρο για τη συνέχεια. Η πρώτη αίσθηση του πιάτου είναι αυτή που προηγείται καθώς το φέρνει ο σερβιτόρος. Το ντελικάτο και ζεστό άρωμα της τρούφας κατακλύζει το χώρο και οι παρακαθήμενοι στρέφουν το κεφάλι οδηγημένοι από την όσφρησή τους. Στη γεύση, το πιάτο αποτελεί μία ειλικρινή κατάθεση της ψυχής του σεφ αλλά και της γης, που επιδεικνύει τις χάρες της με την τρούφα που κυριαρχεί παντού. Η Saltibocca alla Romana, πιάτο εκτός καταλόγου, αλλά πρόθυμο να εμφανιστεί αν το ζητήσετε, μου φανέρωσε νέες γευστικές οδούς. Το μαλακό και άπαχο χοιρινό, παρέα με μπέικον, παρμεζάνα και σάλτσα φασκόμηλου, δεν μπορεί να μπει εύκολα σε δυο αράδες. Ήταν απλά μια νέα για εμάνα αίσθηση, που θα πρότεινα να δοκιμάσετε.

Κλείσαμε το γεύμα μας με σπιτικό παγωτό, περιχυμένο με αμαρέτο (€5.00), απλή αλλά πλήρως ικανοποιητική λύση για επιδόρπιο, ενώ χωνέψαμε ιδανικά με το σπιτικό λιμοντσέλλο, από τα χέρια του σεφ. Φουλ γεύση φρέσκου λεμονιού, επαρκώς κρεμώδες και αρωματικό, λόγος από μόνο του για να πας. Η λίστα κρασιού ικανοποιητική, με ποικιλία ιταλικών κρασιών σε σχετικά λογικές τιμές. Η επόμενη βόλτα σας στου Ψυρρή μπορεί να γίνει πολύ διαφορετική από τις προηγούμενες με μια επίσκεψη στο “Il Cantuccio”. Λιγότερη ταλαιπωρία, περισσότερη ευγένεια. Λιγότερο «δήθεν», περισσότερη αυθεντικότητα. Λιγότερο Ελλάδα, περισσότερο Ιταλία! 

Οδός Ηβης 1 & Λεπενιώτου,Ψυρρή.         210 323 3670