Ο Λευτέρης Λαζάρου είχε τη μαγειρική στα κύτταρα του, όπως λέει και ο ίδιος. Βέρος Πειραιώτης, με πατέρα αρχιμάγειρα σε καράβια, ήρθε σε επαφή με τα τηγάνια και τις κατσαρόλες στα 12 χρόνια του. «Χαιρόμουν όταν έβλεπα να φτιάχνει ο πατέρας μου ένα πιάτο για τους φίλους του στο ταβερνάκι της γειτονιάς ή στο σπίτι μας. Με γοήτευε. Έτσι του ζήτησα να με πάρει μαζί σε κάποια ταξίδια με το πλοίο».

Μετά από διάφορα ταξίδια στην Τυνησία, στο Μαρόκο, αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, το 1986 ανοίγει το Βαρούλκο στον αγαπημένο του Πειραιά. Μέσα σε είκοσι χρόνια το εστιατόριο του, που μεταφέρθηκε το 2004 στην Πειραιώς, έγινε ένας θρύλος της ελληνικής γαστρονομικής σκηνής, αναδεικνύοντας τον σε έναν από τους κορυφαίους Έλληνες σεφ-ιδιοκτήτες. «Πιστεύω πως τα εστιατόρια ή έστω ένα μεγάλο κομμάτι τουςπρέπει να ανήκουν στους μάγειρες, γιατί τότε τα πονάνε περισσότερο».
Όσον αφορά το τι χρειάζεται κάποιος για να γίνει καλός σεφ, ο Λευτέρης Λαζάρου θεωρεί πως καθοριστικό ρόλο παίζουν τα γονίδια. «Τη μαγειρική τέχνη δεν την επιλέγεις. Σε επιλέγει, σε σημαδεύει από τη στιγμή που γεννιέσαι. Καθοριστική βέβαια για την εξέλιξη του κάθε σεφ, παράλληλα με την παιδεία, τις μυρωδιές και τις αναμνήσεις από την παιδική ηλικία, είναι και η κατάθεση ψυχής του».

Αγαπημένη του κουζίνα είναι η ελληνική. «Τα αγαπημένα μου πιάτα είναι σαν τα παιδιά μου. Αυτό που μου αρέσει είναι να παίρνω ελληνικά προϊόντα, την παράδοση μας, και να της δημιουργώ ένα ωραίο "φόρεμα", να την ομορφαίνω».
Η σχέση με τους πελάτες είναι από τις σημαντικότερες παραμέτρους της δουλειάς του. «Έχω φανατικούς πελάτες, πραγματικούς θαμώνες. Αυτή όμως είναι μια σχέση που χτίστηκε σιγά σιγά, σε μια μεγάλη πορεία που κρατάει εδώ και 20 χρόνια. Έχω τη φιλοσοφία πως ένα πιάτο που δεν θα το έδινες ποτέ στο παιδί σου, δεν το δίνεις ποτέ και σε έναν πελάτη».
0 Λευτέρης Λαζάρου είναι σεφ και ιδιοκτήτης του εστιατορίου βαρούλκο.