«Αν είχα επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη προτού συμπληρώσω το μηχανογραφικό μου…». Αυτή η σκέψη με βασανίζει από τότε που τη γνώρισα. Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω∙ οι αποστάσεις, όμως, εκμηδενίζονται για χάρη μιας πόλης που ξέρει να εκτιμά τη ζωή, και να μην αφήνει… ούτε στάλα.
Από την Ιωάννα Παπαδοπούλου
Και σίγουρα δεν αφήνει ούτε στάλα από το φημισμένο λικέρ του Τζουτζουκλέρι. Σάββατο πρωί. Είμαι στην αγορά του Μοδιάνο και πίνω το τέταρτο σφηνάκι από αυτό το ροδόχρωμο, κολάσιμο κοκτέιλ που φτιάχνει η κ. Ευδοκία. Η γραφική γωνιά της στοάς είναι γεμάτη από σιροπιαστά, γλυκά του κουταλιού και άλλα καλούδια, όλα σε βαζάκια για να πάρεις τις γεύσεις μαζί σου. Αλλά, πάλι, εμφιαλώνεται και το λικέρ. Επιμένω να μάθω τη συνταγή από την ευγενική ιδιοκτήτρια, που κάθεται μαζί μας, αλλά δεν έχει λόγο να φοβάται: βότκα, δέκα φρούτου του βουνού, κράνα, βύσσινο, βατόμουρο, φραμπουάζ, καρύδι, κούμαρα, προύνα, ρόδι. Σωστή αλχημεία, δεν θα μου πετύχει ποτέ. Παραγγέλνω ένα πέμπτο για να πάρω θάρρος: η επιστροφή στην Κομνηνών περνά μέσα από τους πραματευτάδες, που συνωμοτικά φωνάζουν στο πέρασμα θηλυκού: «Ξυπνήστε, παλικάρια!».
Τζουτζουκλέρι: Αγορά Μοδιάνο, Θεσσαλονίκη
Βιβλίο, τσάι & συμπάθεια. Η σαλονικιώτικη μετάφραση του Peter Anderson. Ή, με μία λέξη, Ζώγια (Ζωή στα Ποντιακά). «Πιάνω» τον ήλιο στην τσαγιερί απέναντι από την ΕΡΤ3. Έχω έρθει με συστάσεις για να δοκιμάσω τη δημοφιλή σοκολάτα (μαύρη λιωμένη σοκολάτα με γάλα - όχι σκόνη). Το κυριακάτικο πρωινό, όμως, αγκαλιά με τις εφημερίδες, είναι ελαφρές στιγμές που χρειάζονται να τυλιχτούν σε ένα επιπλέον άρωμα: επιλέγω την «Ωραία Ελένη», τσάι με γεύση αχλάδι και καραμέλα. Απολαμβάνω την κοντή ιεροτελεστία αφήνοντας τα φύλλα μέσα στην τσαγιέρα να πάρουν το χρόνο τους ώστε να αναδυθούν οι ουσίες τους. Στα ξύλινα τραπεζάκια, ανέμελοι οι θαμώνες αφοσιώνονται στις σελίδες των βιβλίων που βρίσκουν στα ράφια της Ζώγιας. Τίτλοι λογοτεχνίας, επιστημών, φιλοσοφίας, λευκώματα. Φιλήσυχος χώρος για πιο ψαγμένους επισκέπτες και… αναγνώστες, με ανάλογο που έχω συναντήσει μόνο στη Βαρκελώνη. Πρακτική που πολεμήθηκε σφόδρα από αυτούς που ήθελαν τα βιβλία φορείς μικροβίων. Όχι μόνο επέπλευσε, αλλά ο λογοτεχνικός διαγωνισμός που διοργανώνει μετρά 23 χρόνια ζωής… Τα αθηναϊκά cafe φόρεσαν τα γυαλιά τους;
Ζώγια - Βιβλίο, τσάι & συμπάθεια: Αλεξ. Σβώλου 54, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-283138
Στο φυλλοσκέπαστο πεζόδρομο της Ζεύξιδος βρήκαμε το pop playground για τους ενήλικες. Το Pastaflora darling! ξυπνάει το παιδί μέσα σου. Η διακόσμηση δεν έχει αφήσει τίποτα απ’ έξω: ο ηλικιωμένος ναύτης με την πίπα από τα Λόγια της Πλώρης, κεντημένος και καδραρισμένος. Ταπισερί, που μοιάζουν να βγήκαν από το μουσείο του Cluny, πάνω σε ταπετσαρίες, δίπλα στα ζωγραφισμένα κεραμικά πιάτα. Οι 7 ασπρογενείς νάνοι ψάχνουν τη Χιονάτη. Οι τιγρέ καναπέδες πλαισιώνουν τα τραπεζάκια με τα ψυχεδελικά ντεσέν. Οι 50’s στιλιστικές επιλογές της μαμάς αναδευμένες με κιτς πινελιές. Τόσο εκτός μόδας που δημιουργεί συρμό. Αποτέλεσμα; Παρά τα σκληρά καθίσματα, αρνούμαστε να φύγουμε. Οπότε συνεχίζουμε και παραγγέλνουμε. Και πασταφλόρα με φρέσκια σπιτική μαρμελάδα…
Pastaflora darling!: Ζεύξιδος 6, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-261518
Το πρώτο σωστό bloody Mary στη Θεσσαλονίκη το ήπια στο Room 22, και δεν αναφέρομαι σε δωμάτιο ξενοδοχείου. ¶λλο ύφος, άλλη διάθεση. Η πολυτέλεια διακρίνει τις lounge στιγμές σε αυτό το νεοκλασικό κτίριο με θέα την παλαιοχριστιανική Αγ. Σοφία. Τα ακούσματά σου; La vie en rose. Οι παραστάσεις σου; Η κυρία Τεπενδρή και άλλα έργα τέχνης. Χαλαρός πάνω στις design πολυθρόνες ή στα ψηλά σκαμπό του καπιτονέ μπαρ πίνεις κοκτέιλ με «ονομασία προέλευσης»: bloody Mary με βότκα Belvedere, daiquiri και cuba libre με ρούμι Havana 7 ετών, dry martini με τζιν Tanqueray κ.ά. Κι αν πλανάται μια ευωδιά, είναι η μεσογειακή δημιουργική κουζίνα του σεφ Αντώνη Γεωργιτζίκη. Χωρίς κράτηση…
Room 22: Ικτίνου 22, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-252977
Τέλος, θα ξαναεπισκεφτώ το μπαρ Ethnic στην Προξένου Κορομηλά, κοντά στην παραλία. Γιατί η συνολική αίσθηση που θα πάρεις από ένα βράδυ εκεί είναι εξωτική και ταξιδιάρικη. Έχει επιστρατευτεί ζωγραφικά ο Αμαζόνιος και οι κάτοικοί του. Είσαι μέσα στη ζούγκλα, ακούς Celia Cruz, Gloria Estefan και Manu Chao, και σκέφτεσαι σοβαρά να μείνεις με την περιβολή των ιθαγενών. Τόσο καλά. Μέχρι τη στιγμή που θα φτάσει το κοκτέιλ σου. Η margarita μου έχει πνιγεί σε άμετρο Cointreau και στο χείλος του ποτηριού έχει σχηματιστεί κρούστα άλατος πέντε εκατοστών. Υπάρχουν, βέβαια, πάντα και τα RDT. Πάντως, για ένα τόσο ιδιαίτερο μπαρ, που ξεχωρίζει με τη διαφορετικότητά του, αξίζει να επιμεληθούν λίγο παραπάνω το bartending – και το θορυβώδη εξαερισμό. Αλλά, πάλι, στη Θεσσαλονίκη είμαστε. Χαλαρά…
Ethnic: Προξένου Κορομηλά 1, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-272940
