Μια παραμυθούπολη χτισμένη στο σταυροδρόμι της ομορφιάς και του πολιτισμού, ασφαλώς η πιο καλοδιατηρημένη Παλιά Πόλη της Κρήτης (κατά την ταπεινή μου άποψη της χώρας) σε περιμένει να σου δώσει την ψυχή της, εφόσον βέβαια της το ζητήσεις, γιατί είναι τόσο περήφανη που δε χαρίζεται σε κανέναν.
Χάσε τον εαυτό σου στα λαβυρινθώδη ενετικά της σοκάκια πίνοντας τσικουδιές σε αυλές σαν του "Μεσόστρατου" και ξαναβρές τον με μια βουτιά στη μαγική Φαλάσαρνα. Σπατάλησε το χρόνο σου, γιατί μόνο αυτές είναι ουσιαστικές επενδύσεις τελικά, στη Δημοτική Αγορά, την αδερφή της Θεσσαλονικιάς Μοδιάνο. Μέσα στα πολύχρωμα λαχανικά του καλοκαιριού και τα γλυκά, ζουμερά φρούτα, ανακάλυψε μικρά ταβερνεία των τριών τραπεζιών, που 'χουν τα τσουκάλια τους έξω, γιατί δε χωράνε αλλού. Κάθησε σε όλα...
Σεριάνισε και τον τούρκικο μαχαλά, τα στενά της Σπιάντζας, να δεις τα χαμηλά φτωχόσπιτα και τις αλάνες που γέμισαν λουλούδια. Πήγαινε στο λιμάνι το δειλινό...είναι μαγεία. Κάτσε για καφέ στο "Μελτέμι" μπροστά από το Ναυτικό Μουσείο και δες ένα ένα να ανάβουν τα φώτα της πόλης, καθώς χάνεται ο ήλιος και παίρνει μαζί του τα πορτοκαλιά και μαβιά του απομεινάρια. Τώρα είσαι εσύ και η χανιώτικη νύχτα. Για να δούμε ποιος θα νικήσει.
Μεταξύ μας: αν είσαι του γλεντιού και της ειλικρίνειας, μη φοβάσαι τίποτα. Αρκεί να πας φαγωμένος.
Πού να φας
Στο "Ταμάμ", στη "Μυροβόλο", στο "Μεσόστρατο", στο "Μοναστήρι", στο "'Ελα" ή στα ουζερί και τα ταβερνάκια
