Ούτε δύο ώρες με το ταχύπλοο δεν απέχουν οι όμορφες Σπέτσες από την Αθήνα. Αγαπημένος προορισμός -κατεξοχήν- του σαββατοκύριακου, το νησί πλημμυρίζει από επισκέπτες και κυρίως «επωνύμους» από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κι αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει πιο εμφανές το Σεπτέμβριο, όπου γιορτάζεται η Αρμάτα με τη φαντασμαγορική αναπαράσταση της ναυμαχίας του 1822.
Ένα κόσμημα δίπλα στην Αθήνα
Η παλιά Πιτυούσα -«Πευκόφυτη», αν και τώρα γλείφει τις πληγές της από τις πυρκαγιές- μας υποδέχεται στην καρδιά της, την Ντάπια. Τα κανόνια της Επανάστασης στέκουν πάνω από το πολυσύχναστο λιμάνι για να θυμίζουν τις μάχες που έδωσαν οι κάτοικοι το ’21. Ο οικισμός είναι μια ζωγραφιά με κεραμοσκέπαστα σπίτια και πλούσια αρχοντικά καπεταναίων με ξύλινα πορτοπαράθυρα, ζωγραφιστά ταβάνια, αυλές στολισμένες με βοτσαλωτά δάπεδα, και ανθισμένες μπουκαμβίλιες.
Αφού φάμε εκμέκ με παγωτό στον κλασικό «Ρούσο», θα προχωρήσουμε προς το Μουσείο της Μπουμπουλίνας. Το 300 ετών αρχοντικό, της μοναδικής ναυάρχου στην παγκόσμια Ιστορία, θα μας ταξιδέψει στο ένδοξο παρελθόν της θρυλικής ηρωίδας. Δίπλα ξεχωρίζει το επιβλητικό λιθόκτιστο αρχοντικό του ευεργέτη των Σπετσών, Σωτηρίου Ανάργυρου, ενώ σήμα κατατεθέν του νησιού παραμένει αιώνες τώρα, το μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο «Ποσειδώνιο», που ανακαινίζεται για να ανακτήσει την παλιά του αίγλη. Στη βόλτα μας θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και το Μουσείο Σπετσών, που στεγάζεται στο αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη και όπου φιλοξενούνται τα οστά της Μπουμπουλίνας, και κειμήλια της Επανάστασης.
Δίπλα στο κύμα
Τα αυτοκίνητα απαγορεύονται! Η περιήγηση στο νησί, λοιπόν, με το γραφικό αμαξάκι είναι ο πιο γλυκός… «μονόδρομος». Ακολουθούμε την παραλιακή μέχρι την Κοργιαλένειο-Αναργύρειο Σχολή, το παλιότερα διεθνώς διάσημο οικοτροφείο. Πολλοί φτάνουν εδώ για να κολυμπήσουν στην οργανωμένη παραλία της. Εμείς με μηχανάκι μπορούμε να βρεθούμε στο μικρό Λιγονέρι, τον πολυσύχναστο Βρέλλο ή την πιο μακρινή Ζωγεριά, την οποία προτιμούν οι ιδιοκτήτες σκαφών για τα γαλαζοπράσινα νερά της. Η παραλιακή από την αντίθετη μεριά της Ντάπιας θα μας περάσει κάτω από τους πανύψηλους τοίχους των αρχοντικών με τις πολεμίστρες τους και τη μητρόπολη του Αγίου Νικολάου με τον ψηφιδωτό περίβολο.
Καταλήγοντας στο Παλιό Λιμάνι, θα περπατήσουμε πέρα από τα πολυάριθμα στέκια και τα περίφημα καρνάγια των Σπετσιωτών. Στο ακρωτήριο του Φάρου μάς περιμένει η εκκλησία της Παναγίας της Αρμάτας, κοντά στο άγαλμα του ήρωα Μπαρμπάτση και τα κανόνια της Επανάστασης. Υπέροχη είναι επίσης η εκδρομή με καΐκι προς τις παραλίες της Αγίας Παρασκευής και των Αγίων Αναργύρων με τη θρυλική σπηλιά του Μπεκίρη. Δημοφιλής είναι η παραλία της Ξυλοκέριζας, ενώ οι πιο… σπορτίφ συναντιούνται στην Αγία Μαρίνα, απέναντι από τη Σπετσοπούλα του Νιάρχου.
Φιλοξενία α λα «σπετσιώτα»
Άρτια η τουριστική υποδομή των Σπετσών, επιφυλάσσει ευχάριστες εκπλήξεις στους επισκέπτες, κυρίως σε εκείνους με γερό πορτοφόλι…
Ο φημισμένος «Ταρσανάς», στο Παλιό Λιμάνι, θα μας σερβίρει ολόφρεσκο ψάρι «α λα σπετσιώτα», αστακομακαρονάδα, και εκλεκτά κρασιά, ενώ εκλεπτυσμένους μεζέδες προσφέρει και το προνομιακά τοποθετημένο «Ορλώφ».
Η διαμονή γίνεται αξέχαστη στο διατηρητέο αρχοντικό του 1851, το Economou Mansion [τηλ. 22980-73400, με τα ψηλοτάβανα δωμάτια, τα κρεβάτια με ουρανό και τον κήπο με το παραδοσιακό βοτσαλωτό. Δυνατή επιλογή αποτελεί και το ιστορικό αρχοντικό του 1865, το Orloff Resort, [22980-75444, με τη λιτή διακόσμηση και τις υψηλών προδιαγραφών υπηρεσίες.
GOURMED TIP!
Μετά τη διασταύρωση στη Νέα Επίδαυρο για Κρανίδι-Σπέτσες, και μόλις περάσετε το χωριό Κολιάκι, θα συναντήσετε το χωριό Τραχειά, που φημίζεται για τα γαλακτοκομικά -και όχι μόνο- προιόντα. Μην παραλείψετε να πάρετε γραβιέρα -πικάντικη ή γλυκιά- και τραχανά ντόπιας παραγωγής!
