Αν και είναι κυκλαδίτικο νησί, και το δεύτερο σε μέγεθος, κάποια μέρη της 'Ανδρου μοιάζουν σαν να έχουν μεταφερθεί από το Πήλιο. Ακόμα και τα χρόνια που υπάρχει ξηρασία, οι πηγές και τα ρυάκια διατηρούν ένα μεγάλο μέρος της πράσινο, ενώ περισσεύει αρκετό για να γεμίσουν χιλιάδες μπουκάλια με ανθρακούχο και μη νερό Σάριζα για εξαγωγή στην υπόλοιπη Ελλάδα. Διασκορπισμένα σε διάφορες ρεματιές βρίσκονται τα ερείπια πέτρινων νερόμυλων καλυμμένα με κισσό, οι οποίοι κάποτε άλεθαν το σιτάρι του νησιού, ενώ ένας μεγάλος υδροτροχός, ακίνητος τώρα, τροφοδοτούσε το εργοστάσιο ζυμαρικών στα Αποίκια το 19ο αιώνα.
Πέτρινες γέφυρες με μια καμάρα διασχίζουν ορμητικά ποτάμια στις Στενιές και το Αλαδινό, κι άλλο νερό ξεπηδάει από το σιντριβάνι σε σχήμα κεφαλιού λιονταριού στις Μένητες – όλα στο κέντρο του νησιού αρκετά κοντά στη Χώρα. Σε αυτή την πλευρά του νησιού, τα κυπαρίσσια, οι λεμονιές και τα άλλα δέντρα είναι τόσο πυκνά που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρα, εκτός από τους πάνω ορόφους, τα ενετικά αρχοντικά που βρίσκονται στις χαμηλότερες πλαγιές του όρους Πέταλο, το πιο ψηλό βουνό της 'Ανδρου. Απέναντι από αυτά, ακριβώς κάτω από την κορυφογραμμή μιας χαμηλότερης σειράς από γκρίζους βράχους, λάμπει η ολόλευκη πρόσοψη του Μοναστηριού της Παναχράντου, χωρίς καμία βλάστηση να την κρύβει. Νέο τον 10ο αιώνα, είναι το παλαιότερο και πιο πλούσιο από τα έξι μοναστήρια του νησιού, αλλά συχνά ο μόνος μοναχός που μένει εκεί είναι ο πάτερ Ευδόκιμος. Αν είστε τυχεροί και δεν είναι περιστοιχισμένος από επισκέπτες, μπορεί να προσφερθεί να σας μαγειρέψει μεσημεριανό – παραδοσιακά μια καταπληκτική μακαρονάδα με σάλτσα ντομάτα και ντόπιο τυρί.
Ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσετε τις κοιλάδες και τις πλαγιές της 'Ανδρου είναι, βεβαίως, με τα πόδια, ενώ είναι διαθέσιμος σχεδόν παντού ένας ορειβατικός χάρτης όπου φαίνεται η τοποθεσία των νερόμυλων, των γεφυρών και των μοναστηριών. Μια από τις πιο ευχάριστες διαδρομές είναι από την Κοχύλου πάνω από τον όρμο Κορθίου προς το ανεμοδαρμένο Βενετικό κάστρο, το Παλαιόκαστρο, και έπειτα κάτω προς το κοιλάδα του Διποτάμου ακολουθώντας τα καλντερίμια και τους νερόμυλους έως το Συνέτι. Χρειάζονται ακόμα πιο δυνατά πόδια για να ανεβείτε μέχρι την Παναχράντου από το Αλαδινό, αλλά υπάρχει μια εναλλακτική. Ο δρόμος από τον Κόρθι προς τη Χώρα περνάει κοντά από ένα πολύ καλοδιατηρημένο νερόμυλο και έχει παράκαμψη έως το Έξω Βούνι και από εκεί κατευθείαν στο μοναστήρι. Για μια εκδρομή που περιλαμβάνει περισσότερη οδήγηση παρά περπάτημα, ένας νέος δρόμος συνδέει τη Χώρα με την Αρνη, την περιοχή της 'Ανδρου που μοιάζει περισσότερο με το Πήλιο, και το θέρετρο του Μπατσί. Ακόμα και τον Αύγουστο, στην 'Αρνη χρειάζεστε μια ζακέτα το μεσημέρι.
